AFFETMENİN ERDEMLİĞİ

Yaşamımızda hiç de kolay olmayan karar anlarımız vardır. Bunların belki de en zorudur affetmek. Zordur; çünkü en büyük engel kendimizdir. Dayton affedici olmanın şartlarını şöyle sıralıyor; “Eğer özgür yaşamayı biliyorsak, unuttuğumuz zamanda acıları anımsıyorsak, hayatın derin anlamını hasta olduğumuzda daha iyi anlıyorsak, barış ve esenlik içinde yaşam sürmeyi arzuluyorsak, daha ruhani havaya girmişsek, insan ilişkilerine daha duyarlı olmaya başlamışsak işte o zaman daha affedici oluruz” diyor. Sevgili okurlar acıların ilacı affetmektir. Duygusal ve psikolojik gereksinimlerimizin başında gelir affetmek. Affettiğinizde evrendeki tüm sistemler sizinle pozitif bir iletişim kurar ve size enerji gönderirler. Duygusal bankanıza inanılmaz bir yatırım yapmış olursunuz. Affetmenin sağlığımızla da büyük bir ilişkisi var. Affedici olmayan insanlar daha agresif olduklarından kalp rahatsızlıkları başta olmak üzere bir çok hastalıkla yüz yüzedir. Affedici insan daha rahat ve psikolojik olarak iç dünyasında daha huzurlu olduğundan ruh sağlığı bedenini olumlu etkilemektedir. Nefreti aşmanın tek yolu affetmektir. Bakın bu konuda Larry James ne diyor; “Başkalarını affettiğimizde biz özgürleşiriz. Nefret yaşamdan zevk almamızı, insanların güzel yanlarını görmemizi engeller. Hiç kimse saf iyi ya da saf kötü değildir. Nefret dolu bir yaşam, mutsuz bir yaşamdır. Affetmek insanı derinleştirir. Affetmek için, insanın ruhsal ve zihinsel olarak kendisini hazır hissetmesi gerekir. Çünkü affetmek bir seçimdir. Kimsenin zorlamasıyla affetmek mümkün değildir. Affetmek bir süreçtir. Birdenbire affedişler bile bu sürecin ürünüdür. Affetmeyi seçtiğinizde kimse size borçlanmayacaktır. Yani koşullu affetme yoktur. Diğer insanın da sizi affetmesini, değişmesini veya sizin istediğiniz gibi olmasını beklemeyin. Affetmek bir seçimdir. Amacı sizin rahatlamanızdır, sizin özgürleşmenizdir. Nefret duyduğunuz kişinin yaşıyor ya da ölmüş olması sizin affetme sürecinde duyduğunuz acıların yoğunluğunda bir farklılık yaratmayacaktır. O acılar sizin acılarınız. Affetmek kolay değildir. Fakat özgürleşmek için gereklidir. Çoğu insan affetmenin nefret ettiği kişiyi suçsuz ya da haklı bulduğu anlamına geleceğini sanır. Oysa affetmek, geçmişteki anıların boyunduruğundan kurtulmak, yaşamımızı kontrol altında tutmasına son vermek demektir”. Sayın okurlar Affetmek; o kişiyi sevmek değil, o kişiyle konuşmak zorunda olmak değil, o kişiyle ilişkiyi sürdürmek değil. Affetmek, o kişinin beklentileri doğrultusunda davranmak değil, o kişiyi kucaklamak değil, affetmek, o kişiyi suçsuz bulmak değil, affetmek, o kişiyi haklı bulmak değil. Affetmek kırgınlığın, küskünlüğün, nefretin hapishanesinden özgürlüğe kavuşmaktır. Affetmeyle ilgili Hz. Muhammed “ Affetmek, zaferin zekâtıdır” buyururken, bu söze “Hiç kimse, affettiği zaman olduğu kadar yükselemez” diyen Goethe eşlik ediyor. Ve yine Schiller; “ Affetmek ve unutmak, iyi insanların intikamıdır” demektedir. Evet şimdi sıra sizde sevgili okurlar;  sevgi tomurcuğunuzu patlatın artık, sevgi ve hoşgörü tüm hastalığın ilacıdır.